معارف دین

پیوند: http://www.askdin.com/thread25115-2.html

«خشکِ مقدس» به چه کسی گفته می شود ؟

خشک مقدس عبارت است از متدینی که جز اطاعت از ظاهر احکام دین به هیچ تأویل و تعبیری تن درنمی دهد. به تعبیر دیگر خشک مقدس عابد و زاهدی را گویند که اعمال و رفتارش خالی از بصیرت و دانایی و آگاهی است و جز انجام ظاهری برخی از واجبات و مستحبات دین از حکمتها و اسرار و حقایق دینش بهره ای ندارد لذا با اندکی شبهه از دیگران دچار شک و تردید می شود.
امام على علیه السلام در سفارشى به كميل بن زياد، مردم را سه دسته مى كنند و درباره ويژگى یک دسته از ایشان مى فرمايند:
«أَوْ مُنْقَاداً لِحَمَلَةِ الْحَقِّ لَا بَصِيرَةَ لَهُ فِي أَحْنَائِهِ يَنْقَدِحُ الشَّكُّ فِي قَلْبِهِ لِأَوَّلِ عَارِضٍ مِنْ شُبْهَة»(1)یعنی كسانی هستند كه اگر چه مطيع رهبران حق هستند، ليكن اهل بصيرت و ادراك صحيح نبوده و با اندك شبهه‏ اى دلشان متزلزل می گردد.
‏ایشان اگر چه متظاهر به زهد و تقوایند اما افق ديدشان بسيار ضعيف و محدود است و تنها توان درك جريانات واقع شده را داشته و قدرت ارزيابى حوادث آينده را ندارند. اگر فردى که مورد اعتماد ایشان است خبرى را از اين سو به آنان دهد به اينطرف غلتيده واگر خبرى از آنسو دهد به آنطرف مى غلتند و به همين ترتیب آنچه را كه از دیگران می شنوند حقيقت دانسته و مورد قضاوت قرار مى دهند.
اين دسته افراد كم تحركى بوده و هيچگاه آرمان و هدفى را تعقيب نمى كنند و به آنچه كه هست دل خوش مى دارند تمام اسلام را آن درك محدود خود پنداشته اند و بر آن پافشارى مى كنند.
نمونه بارز این گروه در طول تاریخ، «مارقين» در زمان حكومت امام على علیه السلام هستند که با ظاهرى آراسته به تبعد آنچنان ضربه اى بر حكومت عدالت گستر او وارد كردند كه در حق ايشان فرمود:
«قَصَمَ ظَهْرِي عَالِمٌ مُتَهَتِّكٌ وَ جَاهِلٌ مُتَنَسِّكٌ فَالْجَاهِلُ يَغُشُّ النَّاسَ بِتَنَسُّكِهِ وَ الْعَالِمُ يَغُرُّهُمْ بِتَهَتُّكِه»(2)
یعنی عالم و دانشمند پرده در و بى‏ باك و جاهل و نادان زاهد و پارسا پشت مرا شكستند زیرا جاهل مردم را به زهد و پارسائيش فريب مي دهد، و عالم به پرده ‏درى و بى ‏باكيش ايشان را مي فريبد.

__________________________

پینوشتها:
1- تصنيف غرر الحكم و درر الكلم، ص: 118
2-بحار الأنوار، ج‏2، ص: 111